mei 9, 2008...6:56 pm
Museumbeleid mist coördinatie en solidariteit
In het Zeeuws Museum is vanaf 7 juni een tentoonstelling te zien van foto’s, film- en audiofragmenten van de Watersnoodramp van ‘53. Bezoekers krijgen zo een indruk hoe over de ramp verslag werd gedaan op radio en tv.
Opvallende keuze van het museum van Valentijn Byvanck, dat toch vooral tot taak heeft het materiële Zeeuwse erfgoed te bewaren in wonderkamers en niet hoeft uit te groeien tot een soort Zeeuws Instituut voor Beeld en Geluid. En daarnaast: hebben we voor dit soort tentoonstellingen niet een Watersnoodmuseum? Een typisch voorbeeld van eiland-denken, waarbij men liever elkaar vliegen afvangt dan met elkaar samenwerkt op onze kleine regionale schaal.
Extra wrang is dat deze tentoonstelling wordt aangekondigd op het moment dat het dodental van de tyfoon in Birma inmiddels is opgelopen tot 22.000 en bekend is dat er meer dan 1 miljoen mensen dakloos zijn geworden, zonder dat hiernaar op enigerlei wijze wordt verwezen.
Elke dode is natuurlijk een drama, dat de nabestaanden van de 1835+1 hun verdere leven meedragen, maar wordt het niet eens tijd om ons medeleven met watersnoodslachtoffers te globaliseren?
Reageer